De psychologisering van de samenleving (2002)

Voorwoord.

In deze special kunt u lezen hoe de psychologie gepopula­riseerd is en welke invloed ze heeft op ons taalgebruik, ons denken en op de manier waarop we onze problemen aan­pakken


PSYCHOLOGIE MAGAZINE APRIL. 2002

SUZANNE WEUSTEN

De afgelopen twintig jaar is de betekenis van de psycholo­gie toegenomen. Parallel aan de individualisering en de ontkerkelijking zoeken mensen minder hun toevlucht tot religie en wenden ze zich des te meer tot psychologische hulp­verleners. Het aantal mensen dat een psycholoog of thera­peut raadpleegt is gestegen van vierhonderdduizend begin jaren tachtig, naar een miljoen eind jaren negentig. En terwijl professionele hulpverleners zich ontfermen over de groeiende groep mensen met psychische klachten, bloeit de zelfhulp­industrie als nooit tevoren. In boeken, cursussen en tijd­schriften leren we hoe we zelf onze problemen te lijf kunnen gaan: van stress tot relatiecrisis en van vergeetachtigheid tot dementie.

Maar de psychologie is niet alleen opgerukt op het terrein van de geestelijke gezondheid. Ook in de politiek, de reclame en op het werk is ze niet meer weg te denken. Zo bezoekt de politicus met de verkeerde uitstraling de lichaamstaalexpert, raadpleegt de besluiteloze manager zijn coach en neemt het reclamebureau een psycholoog in dienst. De kern van al die psychologische adviezen is samen te vatten in een krachtige imperatief: `Ken uzelf!' ofwel “Gnoti seauton” in het Oud­Grieks. Deze wijze raad stond boven het orakel van Delphi, het beroemde heiligdom van Apollo. Zelfkennis is de sleutel tot geluk en voor wie dat te hoog gegrepen is, zelfkennis leidt in elk geval tot psychische gezondheid.

In deze special kunt u lezen hoe de psychologie gepopula­riseerd is en welke invloed ze heeft op ons taalgebruik, ons denken en op de manier waarop we onze problemen aan­pakken. De psycholoog is gelukkig een normaal mens geworden en niet meer die engerd die dwars door je heen kijkt. Zelfhulpboeken en televisieprogramma's hebben psychologenjargon over ons uitgestort en tijdschriften zoals Psychologie Magazine hebben daar nog een schepje boven­op gedaan. Die verbreiding van psychologische kennis heeft positieve kanten, maar kan ook leiden tot bedenkelijke in­terpretaties: de grillige collega die het etiket `meervoudige persoonlijkheidsstoornis' krijgt opgeplakt; de verlegen maar doodnormale puber die tot sociofoob wordt gebombardeerd.

Wie de balans opmaakt van twintig jaar popularisering moet tot een tevreden conclusie komen. We analyseren ons misschien wel gek, maar het levert ons ook iets op. Psycho­logiseren brengt ons niet alleen dichter bij onszelf, maar ook dichterbij de ander.